shisa

edit @ 5 Dec 2011 17:57:59 by ชิซะ

 

 

ขออนุญาติแนะนำตัวก่อนนะคะ ชิซะค่ะ ตอนแรกเราก็เป็นคนที่วาดรูปไม่ค่อยสวย (ดูจากเอนทรี่เก่าๆได้เลยค่ะ) ถึงแม้ตอนนี้มันจะไม่ได้เลิศอะไรมากมาย ก็ยังมีเบี้ยวๆ บูดๆ ตามประสาคนเพิ่งฝึกวาดภาพมาได้ 2 ปี(แถมไม่ได้วาดบ่อยด้วย การบ้านเยอะ) เพื่อนๆ ก็คอยแนะนำวิธีฝึกวาดต่างๆ มาค่ะ เราทำบ้างไม่ทำบ้าง จนกระทั่งเรารู้ตัวว่าเราชอบวาดภาพจริงๆ เราก็เลยเอากระดาษมา 1 แผ่น เขียนวิธีสารพัดวิธีที่เพื่อนเคยบอกมา และเราก็ขอคุณแม่ไปเรียน Drawing ที่สถาบันแห่งหนึ่ง (ใครอยากรู้ Ems. มาถามได้ค่ะ เราว่ามันก็ดีเหมือนกัน) แล้วมันทำเราเส้นแข็งกว่าเดิมอีกค่ะ (เศร้า) เพราะเรารู้ตัวดีว่าเราวาดได้แต่อะไรก็ได้ที่มันไม่มีชีวิต แต่เราก็ชอบดูการ์ตูน อ่านนิยาย วาดคนเหมือนกัน เราก็เลย เริ่มฝึก จนกระทั่งหลายเดือนที่ผ่าน (ก็ไม่ได้หลายเดือนเท่าไหร่ เอ๊ะ ยังไง) มาเราเอาให้เพื่อนเราปีที่แล้วดูที่เห็นเราวาดมาทั้งปี เพื่อนเราก็บอกว่าฝีมือเราพัฒนาขึ้นมาก แล้วเพื่อนเราอีกคนหนึ่ง ที่ฝึกๆ มาด้วยกันเมื่อปีที่แล้ว (ในฐานะบุคคลวาดเห่ย) ก็มาถามว่าเราฝึกยังไง เราก็ร่ายไปตามที่เราทำ มันก็บอกจดมาให้ฉันเหอะ ฉันจำไม่ได้หรอก ตรงนี้ก็เลยเป็นเหตุให้เรามาเขียนเอนทรี่นี้นะเอง

 

หมายเหตุ : เราใช้เวลาทั้งหมด 3 เดือน แบบวาดมาราธอน + เรียน Drawing

 

เดือนที่ 1 เราได้รับคำแนะนำมาเยอะมากกกก ขอเอามาเฉพาะอันที่เราใช้

 

1. ขอคำแนะนำจากเพื่อนและคนรอบข้าง

โอเค มันอาจจะดูไม่มีอะไร แต่มันมีมากๆ เพราะมันจะได้ทริกในการวาด เพราะบางคนวิธีการวาดภาพไม่เหมือนกัน บางคนต้องวาดโครง บางคนคิดปุ๊บก็วาดได้เลย(พวกนี้เทพค่ะ) การได้คำแนะนำเยอะมันทำให้เราได้มีวิธีให้เลือก และนำที่เราถนัดมาใช้ และเพราะจุดเริ่มต้นเล็กๆ นี่แหละ ที่ทำให้เรามาเขียนเอนทรี่นี้ได้เป็นพรวน

 

2. ดูงานคนอื่นเป็นตัวอย่าง

ไม่ได้สนับสนุนให้ดราฟนะคะ เราหมายถึงดราฟเพื่อการฝึกฝน ก่อนดราฟขออนุญาติเจ้าของก่อนด้วยนะคะ เพราะว่าครูสอน Drawing จะให้เราเอางานคนอื่นมาแล้ววาดตาม เราก็เลยถามค่ะ เขาบอกว่า ทุกคนที่วาดเก่งๆ ล้วนเริ่มต้นมาจากการลอกงานคนอื่นทั้งนั้น เราเลยก็เลยถามพี่เขาว่า อ้าว งั้นถ้าวาดดราฟการ์ตูนทั้งเล่มเลยล่ะ เขาบอกว่า ทำอย่างงั้นได้ก็ดี(ซะงั้น) แต่ไม่ใช่ว่าสักแต่วาดตามเฉยๆ เราต้องจับทริคเขาให้ได้ด้วย แต่ละคนมีทริคไม่เหมือนกัน ก็เหมือนกับที่เราวาด Drawing ตอนเราลอกงานเขา ก็คิดซะว่าเรากำลังวาดแบบจริงที่ต้องวัด ต้องวาดโครง วาดสัดส่วนให้เป๊ะ ถึงจะได้ประโยชน์

เราก็เลยหาคนใกล้ตัวมาลอกงาน เพื่อนที่นั่งข้างๆ เรานี่แหละค่ะ เรานั่งดูเพื่อนเราวาดตั้งแต่โครงยันเสร็จ แล้วเราก็ขอเพื่อนเราดราฟภาพนั้น เพื่อนเราก็ใจดีค่ะ อนุญาติ เราก็เลยเอาภาพนั้นมาค่อยๆ วาดตาม วาดโครงเหมือนกับเพื่อนเรา (ถึงมันจะลบไปแล้ว) พร้อมๆกับขอคำแนะนำไปด้วยค่ะ เพื่อนเราก็ใจดีอีก ยอมสอนวาดโครง วาดผม แล้วก็ทริค เพื่อนเราบอกหมดเลยค่ะ เพื่อนเราชื่อ แอน ค่ะ แอนใจดีมากๆ ถ้าเราขอแอนได้เราจะเอาภาพที่แอนวาดมาให้ดูกันนะคะ

Tip: วิธีนี้ให้หาลายเส้นที่เราชอบแค่คนเดียวหรือสองคนนะคะ ไม่ควรเยอะกว่านั้น หรือบางคนจะใช้วิธีดราฟเฉพาะส่วนก็ได้ค่ะ ดราฟเฉพาะตาเพราะฉันวาดตาไม่เก่ง วาดตาไม่สวย อะไรทำนองนี้

 

เครดิตให้แอนนะคะ เป็นบอร์ดที่แอนเอาภาพลงค่ะ

 

เดือนแรกเราจบแค่นี้

 

เดือนที่ 2 เราวาดมาราธอน ขนาดทำการบ้านเสร็จก็ยังฝึกวาดต่อแล้วค่อยนอน แต่ก็ไม่ได้หักโหมนะคะ ไม่สนับสนุนให้หักโหมค่ะ

 

3. ลบแก้บ่อยๆ

ไม่ได้ให้ลบทั้งภาพค่ะ เพราะถ้าลบทั้งภาพแล้วลบใหม่ คนส่วนใหญ่จะวาดออกมาเหมือนเดิมค่ะ ไม่ค่อยต่างจากที่ลบสักเท่าไหร่ ลบแก้เฉพาะส่วนที่คิดว่าไม่ดี ลบจนกว่าเราจะคิดว่ามันดี มันจะทำให้เราวาดภาพภาพนึงนานมากๆ ค่ะ ให้ใช้วิธีนี้เฉพาะช่วงแรกๆ นะคะ เพราะหลังจากนี้เราจะเริ่มวาดคล่องขึ้น แล้วก็จะวาดเร็วขึ้น แล้วก็ลบน้อยลงด้วยค่ะ

 

4.หาคำแนะนำจากอินเทอร์เน็ต หนังสือสอนวาดรูป สังเกตจากทุกสิ่งที่อยู่รอบตัว ฯลฯ

คล้ายๆ ข้อ 1 ค่ะ เพราะบางอย่างเพื่อนเราสอนก็ไม่ได้ ยกตัวอย่าง เรานี่แหละค่ะ อยากวาดหุ่น แต่เพื่อนๆ วาดหุ่นเป็นอยู่คนเดียว แอนนั่นแหละค่ะ แต่เรารู้สึกว่า เราวาดหุ่น ใช้วิธีแบบที่แอนร่างโครงไม่ได้ เราเลยไปหาจากอินเทอร์เน็ต หาวิธีวาดหุ่นแบบต่างๆ ที่เหมาะกับเรา และเราคิดว่าเราวาดได้ และสำหรับบางคนที่หาไม่ได้ ก็สังเกตจากหุ่นตามร้านขายเสื้อก็ได้ค่ะ หรือรอยยับก็สังเกตจากเสื้อของคนที่เดินผ่านไปผ่านมา หรือจะลอบมองเพื่อนก็ได้ สังเกตหุ่นจากคนหุ่นดีๆ ตามหนังสือแฟชั่นก็ได้นะคะ แต่วิธีหลังนี้ยากค่ะ แต่บางคนอาจจะง่ายก็ได้ ยังไงก็สู้ๆ นะคะ

Tip: อันนี้บางคนอาจจะไม่ต้องทำก็ได้ค่ะ ความจริงวิธีนี้จะเริ่มตอนไหนก็ได้ จะใช้ตั้งแต่ต้นเลยก็ได้ค่ะ สำหรับบางคนที่ไม่ค่อยมีเพื่อนที่วาดรูป หาตามอินเทอร์เน็ต หนังสือสอนวาดรูป ก็มีเยอะนะคะ คนใน Exteen ก็วาดรูปเก่งๆ กันเยอะค่ะ

 

จบเดือนที่ 2

 

เดือนที่ 3 ไม่ค่อยมีอะไรค่ะ วาดลูกเดียวเลย

 

5.ขอคำแนะนำ และคำวิจารณ์และพร้อมจะแก้ไขเสมอ

อันนี้สำคัญค่ะ เพื่อนของเราตอนม.3 ตูน กับแพท จะหันมาวิจารณ์ตลอด บางครั้งก็แรงค่ะ จนบางครั้งก็แอบท้อ เพราะเขาวิจารณ์บ่อยมาก แต่มันก็ทำให้เรารู้ว่าเราต้องแก้ไขตรงไหน พอขึ้นม. 4 มาเพื่อนเราที่นั่งข้างๆ (แอนนั่นแหละ) เราจะให้เขาดูบ่อยๆ แล้วเพื่อนที่นั่งถัดๆ ไป เมย์ กับ แนน ก็จะวิจารณ์ด้วย สามคนนี้เป็นคนแรกๆ ที่บอกว่าเราฝีมือพัฒนาขึ้นมากตั้งแต่นั่งกับแอน... เหอๆๆ ส่วนใหญ่แอนสอนเราค่ะ แล้วช่วงนี้เราก็ให้ ตูน กับแพท ดูเหมือนกัน แต่ตูนย้ายโรงเรียนไปแล้วเลยคุยทางสไกป์แทน ส่วนเพื่อนคนอื่นๆ ที่ชอบวาดรูปเหมือนกัน เราก็ให้ดู ขอคำวิจารณ์ ขอคำแนะนำค่ะ (ส่วนใหญ่เวลาขอคำวิจารณ์เพื่อนเราจะแนะนำมาด้วยเลย) แต่เราต้องดูคำวิจาณ์ด้วยนะคะ ไม่ใช่แก้ซะหมดจนไม่เหลือความเป็นตัวของตัวเอง ให้ดูด้วยค่ะว่าอันไหนเหมาะกับลายเส้นเรา อันไหนไม่เหมาะ

Tip: เราเอาอันที่คิดว่าดีที่สุดไปให้เพี่อนช่วยวิจารณ์ค่ะ เพราะถ้าเราคิดว่ามันดีที่สุดแล้วก็เอามันเป็นมาตรฐานขั้นต่ำ แล้วให้เพื่อนวิจารณ์เพื่อก้าวต่อไปอีกขั้นค่ะ

 

เครดิตให้ตูนกับแพทนะคะ

 

อันนี้ของแพทค่ะ

 

พยายามเข้านะค้า เป็นกำลังใจให้ (แล้วก็เป็นกำลังใจให้จขบ.ด้วยนะ พลีส) หวังว่าที่เราเขียนมาจะมีประโยชน์นะคะ